| Nicha さんのプロフィール•°o.O..LoNëLy GïrL..O.o°...フォトブログリスト |  ツール  ヘルプ |
|
•°o.O..LoNëLy GïrL..O.o°•––•(-• I'll be right here when ü need someone •-)•–– 4月18日 1 year ago... ได้เวลามาอัพซักที เนื่องจากวันนี้ว่างคร่าาา
1 ปีผ่านไปเร็วเหมือนกันนะ แต่ถ้ากลับมาคิดให้ดีๆ
มีเรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้น ให้ได้เรียนรู้และจดจำ
   3 เดือน กับการใช้ชีวิตอยู่ที่อเมริกา....
บางคนอาจจะคิดว่า ก็แค่การไปเมืองนอก
แต่สำหรับฉันแล้ว มันช่างเปนสิ่งที่คุ้มค่าเหลือเกิน
กับประสบการณ์ที่ได้รับ ประสบการณ์ที่หาไม่ได้
จากโรงเรียนไหน นอกจากโรงเรียนชีวิต ใครไม่ไปไม่รู้จริงๆ
โรงเรียนแห่งแรกที่สอนการทำงานที่หนักเอาการ
ถ้าเทียบกับความสามารถของเด็กผู้หญิงตัวเล็กอย่างฉัน
นั่นคือ โรงเรียน McDonald's ที่นี่ทุกคนทำงานกันจิงจัง
ไม่ว่าจะเปนหญิงหรือชาย ตัวเล็กหรือว่าตัวใหญ่
ทุกคนเท่าเทียมกัน มีสิทธิเท่ากัน ได้รับเงินก็เท่ากัน
ผู้จัดการทุกคนใจดี ดูแลและรักเด็กไทยอย่างพวกเราอย่างยิ่ง
เพราะอะไรน่ะหรอ เพราะว่าเด็กไทยถึงจะไม่เคยทำงานหนักมาก่อน
แต่ว่าทุกคนก็เปนคนที่ขยัน และอดทน สู้ทุกสถานการณ์
โรงเรียนแห่งที่สอง คือ โรงเรียน Cracker Barrels
ร้านอาหารฝรั่งขนาดใหญ่ เพราะฉะนั้นอะไรๆ ในร้านมันก็ใหญ่ตามไปด้วย
ทั้งจาน ชาม เครื่องมือ อุปกรณ์ต่างๆ นานา โอว้...หนักโคตร
จะว่าไปแล้วที่นี่งานหนักกว่า Mc อีกค่ะ เล่นเอาท้อกันไปเลย
แต่คนสู้ชีวิตอย่างฉัน ต้องลองสู้เพื่อแม่กันสักตั้งค่ะ
สุดท้าย...ก่อนกลับไทย ก็บินไป Maryland ไปเยี่ยมบรรดาญาติของฉัน
โดยมีเจ๊หยกติดตามไปด้วย พวกเราบินจาก Pensacola -> Maryland
คราวนี้ได้กลับมาเปนคูณนู๋ถุงแป้งอีกครั้ง จะไปไหนก็มีพี่ชายขับรถพาเที่ยว
อยากกินอะไร ทำอะไรได้หมด พี่ๆจัดให้ เที่ยวจนพอใจแล้ว
ได้เวลากลับบ้านแล้วจ้า โบกมือลาอเมริกา หวังว่าเราคงได้พบกันอีก
3 เดือน กับการใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยศิลปากร เทอมสุดท้าย
ตอนที่อยู่ปีหนึ่ง หลายคนอาจตั้งหน้าตั้งตารอวันเรียนจบ
แต่พอถึงตอนนี้แล้ว ฉันรู้สึกไม่อยากจากไปเลย มันยากที่จะทำใจ
แต่เวลายังคงเดินต่อไปทุกวัน ทุกคนก็ต้องเดินต่อไปตามทางของแต่ละคน
เทมอสุดท้ายนี้เรียนไม่หนักเลย แต่งานหนักสุดๆ หัวจะระเบิด
เปนเทอมโหดเทอมนึง เวลานอน เวลากินแทบไม่มี
เวลาเที่ยวไม่ต้องพูดถึงเลยคร่า...คิดถึงหัวหินสุดสุด
ช่วงเวลาสุดท้ายนี้ ดูทุกคนจะรักกันมากกว่าเก่าสิบเท่าหรือมากกว่านั้น
ทุกๆคนพยายามใช้เวลาอยู่กับเพื่อนให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้
ชีวิตหอที่แสนสนุกกำลังจะกลายเปนความทรงจำ....
ทุกชีวิตกำลังจะต้องก้าวออกไปสู่โลกภายนอกอันโดดเดี่ยว
งานอำลารุ่นพี่ถูกจัดขึ้นโดยรุ่นน้อง น้ำตาท่วมงานกันเลย
ถึงวันสุดท้ายที่ต้องขนของออกจากหอแสนสุข ใจหายยยยย
ฉันจะเก็บที่นี่เปนความทรงจำไว้อย่างดี จะไม่ให้ใครมาแย่งจากฉันได้
3 เดือน กับชีวิตการฝึกงานกับบริษัททัวร์ใหญ่อย่าง Asian Trials
วันแรกของการฝึกงาน ไปสายค่ะ เนื่องจากยังไม่ชินกับชีวิตเมืองกรุง
ห่างหายไปนาน รีบแทบตาย ไปถึงที่ทำงานนั่งรอซักพัก
ผู้จัดการแผนกต่างประเทศ ก็มาพาฉันไปแนะนำให้รู้จักคนโน้นคนนี้
และพาฉันไปฝากกับพี่พนักงานคนนึง พี่แป๊ะ จะเปนพี่เลี้ยงของฉัน
พี่แป๊ะสอนงานฉันทุกอย่าง จนเราสนิทกันมาก ปรึกษากันทุกเรื่อง
อาทิตย์นึงผ่านไป ฉันทำงานทุกอย่างได้อย่างคล่องแคล่วรวดเร็ว
และเริ่มเคลียร์งานของพี่ๆแต่ละโต๊ะในแผนกจนโต๊ะที่เคยรกของแต่ละคน
เริ่มว่าง และงานก็เปนกองบนโต๊ะของข้าพเจ้าแทน...เหอๆๆๆ
แต่ก็ถือว่าเปนอีกโรงเรียนที่ทำให้ได้เรียนการทำงานเจงๆจังๆ
บรรยากาศในที่ทำงาน สังคมภายในบริษัท บางทีมันก็มะได้สวยหรู
เหมือนกับชื่อเสียงของแต่ละบริษัทเลย ทำงานเข้าเดือนสุดท้ายแล้ว
เริ่มมีการทาบทามของผู้จัดการแต่ละแผนก ให้ทำงานต่อคร่า
แต่สามเดือนทำให้ฉันได้รู้ทุกอย่างทะลุปรุโปร่ง และคิดไว้ตั้งแต่แรก
แล้วว่างานแบบนี้คงไม่เหมาะกับเราเท่าไหร่ ถึงแม้ว่าจะตรงกับที่เรียน
ฉันเลือกปฏิเสธเงินเดือนที่มากพอตัว สำหรับนศ.จบใหม่อย่างฉัน
หลายคนรู้สึกเสียดายแทนฉัน แต่นั่นไม่ใช่ทางของฉัน....
3 เดือน กับการใช้ชีวิตอยู่ใจกลางเมือง Sydney
หลายคนถามฉันว่ามาทำอะไรวะ ฉันรู้ดีว่าในสายตาคนอืน
อาจจะดูเปนเรื่องไร้สาระ ของเด็กดื้อที่ไม่ยอมทำงานทำการ
เอาเงินพ่อแม่มาใช้ชีวิตเล่นๆ ที่เมืองนอก แต่ใครจะรู้ว่าฉันได้
เจอกับอะไรบ้าง ได้ประสบการณ์ที่คนบางคนไม่เคยได้สัมผัส
โชคดีที่ฉันมีครอบครัวที่เข้าใจ ทุกคนรักและเข้าใจเปนอย่างดี
ตอนนี้ฉันใช้ชีวิตอยู่ที่นี่มาเกือบสองอาทิตย์แล้ว ฉันมีครอบครัวใหม่ที่นี่
เพื่อนใหม่ๆที่นี่ ได้เจออะไรใหม่ๆ แต่หัวใจยังคงเปนเหมือนเดิม
ไม่เปลี่ยนไปซักที ไม่รู้ว่าทำไม แต่ช่างมันเหอะ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
ฉันก็ยังมีเพื่อนๆ ที่คอยอยู่เคียงข้าง ไม่เคยหนีหายไปไหน ขอบใจนะ
ต่อจากนี้ชีวิตที่นี่จะเป็นยังไงต่อไป เอาไว้จะมาเล่าให้ฟังละกันน้า...
 3月29日 So tRieD T_T
อย่าบอกลา...
ถ้าคุณยังต้องการจะพยายามต่อไป อย่าท้อใจ... ถ้าคุณยังรู้สึกว่าคุณไปไหว อย่าพูดว่า... คุณไม่รักคนคนนั้นอีกแล้ว ถ้าคุณยังไม่สามารถ ...ทำใจ...
และแล้วชีวิตคุณนู๋ของคุณนู๋ถุงแป้งก้อได้จบสิ้นลงที่
Pensacoal, FL USA
เมื่อได้ย่างก้าวเข้าไปทามงานใน McDonald's
ทั้งขัด ล้าง เช็ด ถู ปิ้ง ย่าง ทอด โอ้ววว...
ทุกรูปแบบ มะเคยทามก้อได้ทำทั้งสิ้น
เปนไงล่าได้ประสบการณ์ชีวิตเต็มเปี่ยม สมใจ!!
กลับไปไทยคงเปนหญิงเหล็ก เหอๆ
โคตรฝึกความอดทนเลย
เค้าได้ทำกะตอนค่ำถึงปิดร้านแหละ
วันแรกได้ทำตอนเปิดร้านก้อดีอยู่แล้ว เปลี่ยนไมเนี่ย
เมื่อคืนค่ะ วันแรกแบบมารับก้อช้าแล้วค่ะ
ไปถึงก้อให้ดูวิดีโอทอดเนื้อ ทอดโน่นนี่
ทำแบบฝึกหัดไปเรื่อยเปื่อยจนเสร็จ
คุณป้าMary (Manager) สุดเนี๊ยบสุดๆๆๆๆ
ก้อมาเรียกให้ไปทอดเนื้อ และก้อคอยช่วย Vadim
พอใกล้จะปิดร้านเท่านั้นแหละ
คุณป้าเค้าก้อสั่งให้ Vadim สอนเค้าล้างเตาที่ grill อ่ะ
โอ้โห...โคตรร้อนและก้อใหญ่มาก
ทำไมถึงทำกับคุณนู๋แป้งแบบนี้คะเนี่ย
ช่วยดูด้วยว่านู๋อ่ะ ตัวเล็กเท่ามด
เครื่องมือก้อหนักโคตรๆ ยกมะไหวแย้ว ร้อนอีกต่างหาก
เฮ้อ...พูดแล้วก้อต้องทามใจ มะรุวันนี้จะให้ทำอีกป่าวอ่ะ
แงๆ...ฝรั่งรังแกฉัน แต่ยังไงก้อจะสู้ๆ ต่อไปแหละ
แต่ว่าเมื่อคืนมันสุดยอดอ่ะ ให้เค้าเช็ดทั้งร้านยังจะดีกว่า
 Vadim...Thanks for yesterday naa
My family...Miz u all ka
Praew...what r u doing wa? Miz wa
Bazz...Miz ya so much
Jar...To be a good trianee na woy
P'Jam...i wanna see ya aa!!
Aom...indy aa di
Tarn...how abt u wa?
Pep...Don't be serious, fighting!!
J'Kim...have a good luck na
........
3月25日 so bored -.-"  วันนี้เซ็งคร่า...มะรุจาทำอะไรอ่า
ว่างอีกละ พอว่างแล้วมันก้อฟุ้งซ่าน เวิ่นเว้อไปเรื่อย
เมื่อวานไปเทนงานที่ Mc Donald's มาแหละ
พอไปถึง Mc ก้อเจอ Drew เป็น Manager ของสาขานี้
ตัวใหญ่ ดำด้วย ส่วนใหญ่คนในร้านเป็นคนดำเกือบทั้งหมดเลยค่ะ
ตอนแรกก้อแอบกลัวนิดนึง แต่ว่าพวกเค้าน่ารักกานทุกคนเลย
ดูวีดิโอมันทั้งวันเลย สอนโน่นสอนนี่ ดูจนจะหลับแน่ะ
พอเค้ามาถามนะ แหะๆ ลืมคร่า 555++
ก้อนั่งดูไปตั้งสามชั่วโมง บอกกฎประมาณแปดล้านข้อ
ใครจาไปจำได้ล่ะคะ ก้อทำเนียนตอบไปเรื่อยอ่ะ
เค้าจะให้ทำงานมั้ยเนี่ย เหอๆ
แต่ขอบอกว่าเมื่อวานนี้หนาวสุด ขี่จั๊กกันไปสามคนนะ
มือมันจะแข็งอ่ะ บางวันมันก้อหนาวมาก บางวันก้อมะค่อยหนาว
วันนี้ก้อหนาวเหมือนกาน แต่แดดแรงกว่าเมื่อวานล่ะ
ดม กะ เจ๊ ไปทามงานแล้ว ส่วนเค้าโดนแยกอ้า...แงๆ
ต้องไปกะนิดพรุ่งนี้ เริ่มงานตั้งแต่ร้านเปิดค่ะ...ตีห้า --'
รีบตาแหกแน่พรุ่งนี้ วันนี้คงต้องรีบนอนแล้วล่ะ
อยากบอกทุกคนว่า " คิดถึง "
 3月23日 Pensacola .. . . . . . . ในที่สุดเค้าก้อมาถึง Pensacola
มีเรื่องเกิดขึ้นกับชีวิตมากมายว่ะ กลับไปเมาท์กันมันส์แน่
คิดถึงเพื่อนๆ คิดถึงบ้าน พ่อแม่ พี่น้อง ปู่ย่าตายาย เหอๆ
อากาศที่นี่ก้อเย็นๆดี มีแดดตอนกลางวันอ่ะนะ
ทุกวันนี้ยังอยู่เฉยๆ อยู่เลยว่ะ เริ่มงานพรุ่งนี้อ่ะนะ
คงมีไรให้สนุกกว่านี้อ่ะนะ แป้ง ดม หยกอยู่บ้านเพื่อนคนไทย
อีก 7 คนอ่า ก้อหนุกหนานกันดี ทามอาหารกินกันทุกวันเลย
ว่างๆก้อจะออกไปขี่จั๊กสำรวจแถวนี้เอาอ่ะ ที่นี่มันมะได้อยู่ในดาวน์ทาว
เลยมีพวก center น้อยอ่ะ แต่ก้อดีนะ มะอันตรายเท่าไหร่
เงียบๆ สงบดีคร่า อัพรูปให้ดูกานแระนะ
ถ้าทามงานแล้วคงมะค่อยมีเวลามาเล่นเนตเท่าไหร่
นี่กว่าจะเล่นก้อจิ๊ก wireless แถวเน้เอาเนี่ย 555++
ไว้จะมาเล่าให้ฟังอีกน้า ถ้าว่าง...
PS. คิดถึงที่บ้านสุดๆๆๆๆ
คิดถึงเพื่อนมากๆๆๆๆๆ
ดูแลตัวเองด้วยน้าเว้ย
3月14日 *~summer~* หวัดดีค่า...หายไปจากการอัพสเปซประมาณห้าปีแสง
ก้อเพราะว่าไอ้เน็ตห่วยที่หออ่ะดิ้ ทั้งหลุดทั้งช้า เฮ้อ...
เลยมะได้อัพ มะได้เล่นเน็ตไรเลย และประกอบกับที่สะแร๊น
ไปเที่ยวโน่นเที่ยวนี่มากมายหลายที่ เลยมะมีเวลาว่างเลยค่ะ
วันนี้ได้ฤกษ์งามยามดีมานั่งอัพสเปซเน่าๆ ซะหน่อย
เพราะต่อไปอาจจะเน่ากว่านี้ ก้อแบบว่าจะโกอินเตอร์แล้วอ่า เหอๆ
ที่จริงก้อมะได้ไปไอโซไรนะ แบบไปทามงานหาตังค์อ่ะดิ้
ใช้แรงงานไรประมาณนั้นอ่ะ น่าจ๋งจ๋านเน๊อะๆ 5555++
ตอนนี้ก้อจัดของใกล้จะเส็ดแล้นแหละ ก้อมันใกล้จะไปแล้วอ่ะ
เครื่องขึ้นตอนหกโมงเช้าวันที่สิบหก แต่คุณพี่ที่บริษัทเค้านัด
ตอนตีสามคร่า...ต้องเปนผีตาโบ๋ไปหนามบินแน่ๆ
เค้าไปกะดมแล้วก้อเจ้หยกแหละ มะรุว่าจะเปนไงมั่งเน๊อะ
ไปอยู่ที่โน่นอ่ะ ไกลก้อไกล ก้อแอบตื่นเต้นนิดนึงอ่ะ เหอๆ
เอาไว้เด๋วกลับมาเล่าให้ฟังนะ ว่าไปใช้แรงงานที่โน่นเปนไงบ้าง
ตอนนี้เล่าเรื่องเที่ยวๆ หนุกๆ ที่ได้หายไปเที่ยวมาให้ฟังดีก่า
  2 - 5 Feb 06 แระแล้วความใฝ่ฝันอันยิ่งใหญ่ของด.ญ. นิชา ก้อเปนจริง
ราชาแห่งน้ำตก น้ำตกทีลอซู น้ำตกที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ
เปนไงล่ะ ได้ยินแล้วอยากไปกันช่ายมะ 5555++
เสียใจด้วยนะ พอดีตอนที่เค้าไปอ่ะ เปนช่วงที่ทีลอซูสวยที่สุด
แบบว่าอะไรมันก้อที่สุดไปหมดเลยอ่ะ โฮ๊ะๆ มะรุจะอธิบายไงได้อ่ะนะ
มะได้ไปเองก้อคงมะรุกานหรอกนะ อีกอย่างทัวร์นี้เปนทัวร์ของพวกอัจ
ตอนแรกก้อกะว่าจะมะไปเพราะว่ามะมีตังค์ แระพอดีขาดคนจริง
ด้วยความที่แสนจะใจดีก้อเลยไปช่วยเพื่อน แต่ว่าก้อมะมีตังค์จ่ายอยู่ดี
พวกเราชาวแกงค์ก้อเลยไปเที่ยวแพคเกจแบบเที่ยวชาตินี้จ่ายชาติหน้า --"
ก้อให้ทามไงได้ล่ะ มะมีตังค์นี่คะ แต่ว่ามีแรงเที่ยวนา
ชาวแกงค์ก้อได้แก่ เค้า มิเย่ เจ้หย่าย เจ้หยก แพรว อ้อม ตาล แอม หมิง
ก้อนั่งรถตู้ไป ออกจากมอวันที่สองตอนเย็น หลับแล้วหลับอีก
ผ่านจังหวัดโน้นจังหวัดนี้ ตื่นมาตอนตีสามได้มั้ง ก้อถึงตากแล้วแหละ
กะลังจะขึ้นไปที่อ.อุ้งผาง นั่งไปซักพักรู้สึกว่าโค้งประมาณสิบล้านโค้ง
อ้วกจาพุ่งก้อเลยนอนต่อดีกว่า ขอมะรับรู้อะไร ตื่นมาอีกทีเจ็ดโมงได้
เค้าจอดแวะ อากาศหนาวโคตรๆ ควันออกปากด้วย เหอๆ เล่นกันใหญ่
พี่คนขับบอกว่าตอนนี้สี่ร้อยโค้งแล้ว จาก 1250 โค้ง คิดดูดิ้
นั่งกันอ้วกแตกแน่ เค้าก้อเลยขอหลับต่อไปอย่างเมามันส์ 555++
พอถึงที่รีสอร์ทก้อกินๆๆ อร่อยสุดๆ พักผ่อนนิดหน่อย
ก้อเก็บของไปนอนแคมป์ในป่า ล่องเรือยางไป
ผ่านน้ำตกทีลอจ่อ แปลว่า น้ำตกสายฝน สวยมากเลยอ่ะ
ขึ้นฝั่งพักกินข้าวกลางวันแล้วก้อนั่งรถสองแถวหัวแดงไปต่อ
ที่เรียกว่าหัวแดงก้อแบบว่า ทางมันเปนลูกลังอ่า
ต้องใส่ผ้าปิดปากด้วย เหมือนทริปคุรหมอเลย เหอะๆๆ
พอถึงที่แคมป์ทุกคนตั้งแต่หัวจรดเท้ามีแต่ฝุ่นสีแดงปกคลุมไปหมด
จากนั้นก้อไปเล่นน้ำตกแระก้อถือโอกาสอาบน้ำซะเลย
เย็นก้อกินข้าวเย๊อะสุด นั่งเล่นกีตาร์ร้องเพลงกันสุขสันต์
วันรุ่งขึ้นตื่นแต่เช้าเพื่อเตรียมตัวไปน้ำตกทีลอซูที่ที่เราทุกคนรอคอย
เดินไปประมาณสองกิโลได้มั้งก้อถึงแล้ว มันใหญ่มากๆๆอ่ะ
และก้อสวยมากๆ ด้วย พวกเรามะรอช้าปีนขึ้นไปชั้นสูงทันที
แบบว่ากลัวมะคุ้มอ่ะนะ ยังมะจ่ายตังค์ยังกลัวมะคุ้มอีกอ่ะ ทุเรศว่ะ
จากนั้นก้อเล่นน้ำตกที่น้ำแสนจะเยือกเย็นกันตัวสั่นเปนลูกหมาเลย
ได้โดดน้ำตกด้วยอ่ะ แบบกว่าจะโดดได้ทามใจตั้งนานก้อมันกลัวความสูงนี่คะ
จนพวกเพื่อนขู่ว่าจะถีบนั่นแหละ เค้าจึงตัดสินใจโดดได้อ่า แงๆๆ
แต่ว่าพอโดดแล้วก้อรุสึกดีว่ะ มันส์โคตรๆ อ่ะ เลยโดดมันอีกหลายรอบเลย
พอเล่นน้ำตกกันจนคุ้มแระ ก้อเดินกลับแคมป์เตรียมตัวกลับรีสอร์ท
นั่งรถหัวแดงเหมือนเดิม แวะถ้ำตะโค๊ะบิ๊ สวนส้มด้วย
นั่งรถหัวแดงนะคะ ไส้ กระเพาะจะรวมกานอยู่แระ เฮ้อ...
กว่าจะถึงรีสอร์ทสภาพเยินกานไป เอาของไปเก็บแล้วก้อเดินไปเล่น
ข้างหลังรีสอร์ทอีกแระ เล่นกันจนตัวเปื่อยนั่นแหละถึงจะขึ้นจากน้ำได้
จากนั้นก้ออาบน้ำ กินข้าว เล่นเกมส์กะสตาฟ และก้อเมา T_T
ตื่นเช้ามาแบบตีห้าอ่ะ เดินเซเลย เมาค่ะเมา แอบอกหักแหละ
แต่มะเปนไรชีวิตต้องสู้ เหอะๆ ที่ตื่นเช้าเนี่ยจะไปดูพระอาทิตย์ขึ้นที่ดอยหัวหมด
รออยู่ตั้งนาน ก้อสวยดีอ่ะ แต่ว่าแอบเซ็งนิดหน่อย พวกลุงป้าก้อยืนบังกันเข้าไป
กลับมาก้ออาบน้ำกินข้าว เตรียมตัวกลับบ้านไปเรียนหัวบานเหมือนเดิม...
  20 Feb - 3 Mar 06 หลังจากที่เทอมนี้เที่ยวจนสะใจโจ๋ไปแล้ว ก้อถึงเวลาอันน่าเศร้า
นั่นก้อคือสัปดาห์หฤโหดแห่งการสอบปลายภาค โอ๊ยยยย..อยากจาบร้า
หนังสือจาทับตัวตายแระ แต่ละวิชาก้อสุดโหด คุณครูจาฆ่านู๋ให้ตายเลยหรอคะ
ดื่มสก๊อตชูกำลังทุกวี่วันค่ะ แต่ก้อเหมือนว่าจะมะค่อยหัวสมองน้อยๆแสนทึบเลย
นอนตีสี่ทู๊กวัน มะได้ฟิตไรนะ แบบว่ามันยังจามมะได้อ้า จามมะได้ก้อนอนมะหลับ
โต้รุ่งกานทุกวัน สภาพนะเหมือนประมาณพวกผีดิบอ่ะ ตอนกลางวันนอน กลางคืนก้อ
ออกหากิน เหอๆ มะช่ายตั้งใจอ่านหนังสือต่างหาก ดูดีปะล่ะ เปนประจำอย่างนี้
ทุกวันเลยค่ะ จนสองสัปดาห์แสนโหดได้ผ่านพ้นไปอย่างร่อแร่ เฮ้อ...
พอวันสุดท้ายที่สอบเส็ดก้อไปเที่ยวหัวหินพารากอนกันค่ะ
กินฟูจิกันอิ่มหนำสำราญ เดินช๊อปปิ้งกันตั้งแต่หัวหินพารากอนจนถึงโต้รุ่ง
มันส์สะใจกานไปเลย แบบว่าคลายเครียด กลับมาหอก้อกลับของกัน
ของโคตรเย๊อะเลยอ่า ขี้เกียจเก็บสุดๆ แล้วทามไมต้องย้ายห้องทุกปีด้วยเนี่ย
อยู่อีกแค่เทอมเดียวเอง เซ็งคร่า...เก็บไปเมาท์ไปจนมะได้หลับมะได้นอนเลย
วันรุ่งขึ้นแม่ก้อมารับกลับบ้านพร้อมกับข้าวของจำนวนมหาศาล...
  1月26日 North Trip 18 - 01 - 06
ก่อนที่จาเล่าการเดินทางอันยาวไกล
ที่ไปถึงภาคเหนือโน่น แบบว่าอยากจะเล่าวันเตรียมงาน
ก่อนที่จะเดินทางในวันพรุ่งนี้ ก้อมะมีไรหรอก
แบบว่า วันนี้มันวันเกิดเค้าอ่านะ...อิอิ
 มีเรื่องเซอร์ไพรด้วยล่ะ คือว่าพรุ่งเนี๊ยจะออกเดินทางไปเหนือแล้ว ห้องดิชั้นก้อเปนโรงงานนรกน่ะค่ะ
ผู้คนมากมายมหาศาล แทบมะมีที่จะเดิน
ส่วนดิชั้นได้เปนไกด์จากระบบการrandom ของเจ้กอบ
ก้อกะลังเตรียมข้อมูลกะแพรวและแจนอยู่
ประมาณ 5 ทุ่มก่าๆ อยู่ดีๆ ก้อมีคนมาดับไฟคร่า
กะลังจะด่าเลย แมร่งปิดไฟทามไม
แต่แล้วก้อมีแสงเทียนและเค้กช๊อกโกแลตก้อนโตของโปรด
ถือเข้ามา พร้อมกับเสียงเพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์
ที่ระเบียงก้อมีมิเย่กะน้องหมาสุดที่รักมายืนร้องเพลงด้วย
น้ำตาจะไหลแล้ว...อิอิ แบบว่าเปนพวกชอบเซอร์ไพรอ่า
ขอบคุณทู๊กคนเลยน้าค้า ที่ยังจามได้ ที่สำคัญได้เป่าเนี่ยแหละ
 19 - 01 - 06
วันแห่งการเดินทางได้เริ่มขึ้นแล้วค่ะ
พวกเราสาขา ท่องเที่ยวออกเดินทางจากมหา'ลัย
ตอนประมาณบ่ายโมงครึ่งด้วยความวุ่นวายกับการขนสัมภาระ
รถที่มารับอะหรอ รถปอ 2 ค่ะ อยากจะบร้าตายยยยย
แอร์นี่โคตรเย็นเลยอ่ะ เหอๆ แต่ด้วยความง่วง
นอนยาวค่ะ ตั้งแต่เพชรบุรีจนถึงหัวลำโพง
พวกเราถึงหัวลำโพงตอน 5 โมงเย็น ขึ้นรถไฟตอนทุ่มครึ่ง
ชาวแก๊งค์อย่างพวกเรากินข้าวแถวหัวลำโพงมะได้
กระแดะไปกินสเต๊กที่สามย่านกันค่ะ อิ่มหนำ
ขึ้นรถใต้ดินกลับ พานู๋แพรวกะนู๋อ้อมขึ้นรถไฟใต้ดินครั้งแรก
ถึงหัวลำโพงเตรียมขึ้นรถไฟ ได้นั่งกะนังไอซ์ค่ะ
อะไรกลั่นแกล้งนู๋เนี่ย กว่าจะออกจากสถานีก้อ 2 ทุ่มล่ะ
เล่น นั่ง เดิน นอน กิน เมาท์ สารพัดกิจกรรมจะทำ
ถึงสถานีพิษณุโลกประมาณตี 1 ได้ค่ะ และก้อเข้าโรงแรมนอน
   20 - 01 - 06
เช้าใหม่ที่พิษณุโลก กินข้าวเช้าเสร็จก้อขนสัมภาระขึ้นรถ
เตรืยมเดินทางมุ่งหน้าสู่สุโขทัยค่ะ ที่แรกไปแวะไหว้พระพุทธชินราช
พระคู่บ้านคู่เมืองพิษณุโลก และก้ออีกหลายวัดด้วยกัน
ดูสถาปัตยกรรมโบราณ กลางวันกินก๋วยเตี๋ยวสุโขทัยที่ขึ้นชื่อ
อร่อยดีอ่ะ เผ็ดด้วยแหละ จากนั้นก้อไปอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย
กว้างใหญ่มหาศาลมากเลยค่ะ ร้อนด้วย ดีนะที่คุณครูให้นั่งรถไป
ไหว้พระที่วัดศรีชุม อนุสาวรีย์พ่อขุนรามคำแหง และอีกมากมาย
อิ่มบุญกันไปตามๆ กันเลย คืนนี้งานหนักค่ะ เพราะว่าพรุ่งนี้
บริษัท ก๋างจ้อง ทัวร์ของข้าพเจ้าจะต้องทามงานแล้ว
พวกเราเหล่าไกด์ก้อเคร่งเครียดกะการท่องสคริปมากมาย
เพราะว่าข้อมูลที่จะไปพรุ่งนี้อ่ะ ทั้งเย๊อะและก้อละเอียด
แต่มีไกด์ของอุทยานด้วย คงมะเท่าไหร่หรอกมั้ง...
 21 - 01 - 06
ตื่นแต่เช้าตรู่เพราะว่าต้องเตรียมงาน งี้แหละจำไว้นะ
ทำทัวร์อ่ะ ต้องตื่นก่อน นอนที่หลัง เหอๆๆ
ใส่เสื้อหม้อฮ่อมตัวใหญ่ เปนเสื้อสตาฟของบริษัทเรา
มะค่อยตื่นเต้นเท่าไหร่ เพราะว่าบ่อยเกิ๊นกะไมค์เนี่ย
แต่ที่กลัวคือ ผิดและพูดเร็ว แต่ก้อมีพี่จอยที่เปนไกด์คอยช่วยอยู่
ข้อมูลระหว่างทางพี่เค้าก้อบอกตลอด เค้าก้อเนียนไปเรื่อยๆ อ่า
ที่เค้าต้องรับผิดชอบเป็นไกด์คือ อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย
โอ้ว...อุทยานอาไรช่างกว้างใหญ่ขนาดนี้เนี่ย
เฮ้อ...เหนแล้วท้อ แต่ว่ามะมีวันหรอกค่ะ ที่นิชาจะหวั่น สู้ๆ สู้ตาย
โชคดีที่ทางอุทยานเค้ามีไกด์ให้อ่ะ เลยพูดแค่บนรถเท่านั้น
เดินดูวัด และสถาปัตยกรรมโบราณประมาณสองชั่วโมงได้
เหนื่อยค่ะ ไหนจะคอยดูแลลูกทัวร์อีกอ่ะ แต่ยังไงก้อจะเสร็จสิ้น
หน้าที่ของเค้าแล้ว เหอะๆ เพราะว่าแพนรับหน้าที่ไกด์ตอนบ่ายค่า...อิอิ
เดินทางถึงลำปาง เที่ยววัดอีกหลาย และจบที่อุทยานแห่งชาติแจ้ซ้อน
หนาวค่ะ แต่ความวุ่นวายยังไม่หมดเลยอ่ะ ต้องดูแลลูกทัวร์เข้าเต๊นท์อีกอ่ะ
กว่าจะเสร็จภาระกิจก้อดึกดื่น หลับเปนตายเลยค่า
แต่ว่าตอนประชุมสรุปงานอ่ะ อาจารย์ชมกันเปนแถวเลยน้า
22 - 01 - 06
ตื่นแต่เช้าเลยค่ะ เพราะว่ามิเย่มาปลุกนัดกันไว้ว่าจะไปแช่น้ำแร่
พวกเราก้อรีบเก็บกระเป๋าเพื่อเดินไปบ่อแช่น้ำแร่
อากาศเช้านี้หนาวมาก ชอบๆๆ พูดควันออกปากด้วยล่า...อิอิ
เอาล่ะค่ะ มาถึงตอนจะแช่น้ำเนี่ยแหละ แบบว่ามะอยากเข้าไป
แช่คนเดียวอ่ะนะ ก้อเลยชวนเจ้หยกกะสุน ก้อเลยไปแช่กันสามคน
ตอนนี้ขอเซนเซอร์นะคะ มันแบบว่า....................
พอแช่น้ำแร่เสร็จสนุกสนาน สบายตัว สบายใจ วันนี้ต้องเปนลูกทัวร์ที่ดี
ของเพื่อนๆ ค่ะ จากนั้นก้อไปเดินป่าสำรวจธรรมชาติกะคุณครูปอ และเพื่อนๆ
น้ำตกที่นี่มีถึงหกชั้น สวยมากๆ ก่อนออกมาจากป่า ก้อลื่นล้มก่อนหนึงที
พอเปนพิธี ไปป่าที่ไหนไม่มีหรอกค่ะ ที่ด.ญ.นิชา จะไม่ลื่นล้มน่ะ เหอๆ
ออกมาจากป่า เหนื่อย มานั่งโซ๊ยส้มตำกันเอร็ดอร่อยเลย
จากนั้น ก้อเตรียมดัวขึ้นรถบัส สามของเรา มุ่งหน้าสู่เชียงใหม่ เย้ๆ
ถึงเชียงใหม่ก้อไปเที่ยวงานประเพณีบ่อสร้าง มะค่อยได้ซื้ออะไรอ่ะ
มะมีตังค์ หมดตัวไปกับอาทิดที่แล้วอ่ะดิ้...แป่ว
แล้วก้อเข้าพักที่โรงแรมรอยัล ล้านนา อยู่กลางไนท์บาซ่าเลยค่ะ
เปนโรงแรมที่ดีที่สุดแล้ว สำหรับทริปนี้อ่ะ
แต่มาเชียงใหม่คราวนี้ จะเดินทามไมคะ ไนท์บาซ่า เบื่อแระ
คราวนี้ เราไปเดินถนนคนเดินกันค่ะ โอ้โห...ของขายมากมายมหาศาล
ชอบๆ สุดๆ แบบของถูก ดี และเย๊อะมาก เดินช๊อปเพลินจน จน จน
ก้อเลยจนเลยคร่า...เหอๆ ก้อเปนคนจนกลับโรงแรมไป...
 23 - 01 - 06
วันสุดท้ายของทริปนี้แล้วซินะ เฮ้อ...ไอ้เวลาเที่ยวเนี่ยไมมันสั้นจัง
ทีเวลาในห้องเรียนน้า มันนานแสนนานเลยอ่าค่ะ เช้านี้ไปขึ้นดอยสุเทพ
ทำเอาหลายคนเมารถกันไปตามๆ กัน จากนั้นก้อไปสวนสัตว์
ดูช่วงช่วง กะ หลินฮุ้ย นอกจากนี้ก้อมีสัตว์อีกหลายชนิด
วันนี้พวกเราก้อเลยลดวัยกันใหญ่ ประมาณว่าปัญญาอ่อนกันไป
แล้วก้อไปบ้านถวาย ทำเครื่องไม้สวยงาม เสร็จก้อไปเซ็นทรัลแอร์พอร์ต
เพื่อรอไปขึ้นเครื่องตอนทุ่มครึ่ง กินข้าวกันเส็ดก้อขึ้นรถ
เตรียมตัวขึ้นเครื่องกลับค่ะ เครื่องดีเลนิดหน่อยขึ้นตอนสองทุ่ม
ถึงดอนเมืองตอนสามทุ่มได้อ่ะ ช่วยกันขนของที่แต่ละคนเพิ่มขึ้นกัน
ขึ้นรถบัสกลับมหา'ลัยค่ะ ถึงที่มอประมาณตีหนึ่งก่าๆ เหนื่อยโคตรๆ
คงนอนสลบอีกหลายวัน แถมมะสบายอีกแน่ะ
และแล้วทริปก้อต้องจบลงค่ะ งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา
ทีนี้ก้อมาคิดกันว่า พรุ่งนี้จะมีใครไปเรียนกฎหมายบ้าง...เหอๆ
 ขอขอบพระคุณเหล่าผองเพื่อนที่น่ารัก ที่แอบเวอร์ไพร อวยพรวันเกิดเค้า ขอบคุณน้า....  ขอบคุณเพื่อนๆ บริษัท ก๋างจ้อง ทัวร์ ทุกคนนะคะ ที่ช่วยกันทำงานให้เสร็จอย่างสมบรูณ์แบบ ขอบคุณเพื่อนทุกๆ คนที่ส่งข้อความมาเบิร์ธเดย์น้าค้า  ขอบคุณ คุณป้าขา พี่ปุ๊ พี่คำ ที่กรุณาเอาเสบียงอาหารมาส่งถึงที่สถานีรถไฟ  คิดถึงเพื่อนๆ ที่สาธิต ที่พิบูลทู๊กๆ คนเลยน้า ถึงจะมะค่อยได้เจอกัน แต่ว่าก้อคิดถึงเสมอนะ  คิดถึงพี่แจมมี่สุดสวยมากมายนะคะ อิอิ...ปีเน้ตะเองมะลืมวันเกิดเค้าด้วย เหอะๆ   1月10日 Happy New Year at Koh Talu คงมะสายเกินไปนะคะที่จะบอกกับทู๊กคนว่า
Happy New Year 2006 naa
ขอบอกว่าปีใหม่ปีนี้ช่างเปนปีที่น่าจดจำอะไรเช่นนี้
ท่ามกลางบรรยากาศบนเกาะส่วนตัว เสียงคลื่นทะเล และลมเบาๆ
โอ้โห...แค่นี้ก้อพอจะรุแล้วช่ายมะ ว่าสุขแค่ไหน
อะๆ เด๋วเล่าให้ฟังน้า ถึงจะช้าหน่อยก้อเอาเหอะๆ เน็ตที่หอมันเจ๋งอ่า
 28 - 12 - 05
หลังจากที่กลับมาจากภูเก็ตก้อเหนื่อยแล้วช่ายมะ
แต่ว่านิชายังมะพอแค่นั้นค่ะ ด้วยความฟิตจึงตกลงว่า
จะไปช่วยจัดงานปีใหม่ที่เกาะทะลุของคุณพี่เผ่า
แบบพี่เผ่าเค้าจ้างให้สโมไปเปนออแกไนซ์ให้อ่ะนะ
วันนี้มีเรียนจีนตอนบ่ายสาม ก้อตื่นมาประมาณเกือบบ่ายได้
เพราะว่าเมื่อคืนมาถึงก้อตีสองก่าๆ แระ เหนื่อยโคตร
แต่งตัวสวยไปเรียน แต่แล้วห้องเรียนกลับปิดไฟมืด ทำไมๆๆ
ทามไมทำกับเด็กที่ตั้งใจมาเรียนแบบเน้ กรี๊ดดดดดดดด
ก้อเลยต้องกลับหอตามระเบียบ เออ...โน๊ตบุ๊กเจ๋งแหละ
เซ็งสุดๆ แบบกลับาจากภูเก็ต เมทที่รักทั้งหลายก้อบอกว่า
โน๊ตบุ๊กแป้งเปิดมะติดอ่ะ กรี๊ดดดดดด ทามไมอ่า
ก่อนไปยังดีอยู่เลย ด้วยความใจร้อนเลยเอาไปให้พี่ที่ห้องคอม
ลงวินโดว์ให้ใหม่ และคุณพี่เค้าค่ะ ฟอแมทคอมดิชั้น
ข้อมูลทั้งหลายก้อหายไปเลยยยยยยย
แต่ก้อเอาเหอะ มะมีไรจะเสียแระ อย่างน้อยก้อกลับมาใช้ได้
   29 - 12 - 05
วันนี้พี่เอ็มบอกว่าจะมารับประมาณเที่ยงๆบ่ายๆ เพื่อจะพาไปเกาะ
ตื่นมาตอนสิบเอ็ดโมงได้ รีบเลยอ่ะ กลัวว่าเด๋วจามะทัน
แต่แล้วก้อรอ รอ รอ รอ และรอ รอจนเย็น
พี่เอ็มก้อยังมะมา จนค่ำก้อยังค่ะ และประมาณทุ่มนึงได้
พี่เอ็มก้อโทรว่ากะลังจะไปรับพี่พัฒที่ทับแก้ว และจะให้พี่เผ่า
มารับพวกเราแทน อื้ม...คราวนี้ตุ๊ดเนียนไปด้วยคร่า
สรุปแล้ว พี่เผ่ามารับตอนสามทุ่ม โอ้ว...รอมาทั้งวันเล้ย
และก้อไปรอพวกพี่เอ็ม พี่พัฒ และเหล่าสโมที่คอนโด
กว่าจะพร้อมกันก้อตอนเที่ยงคืนได้มั้ง รอจนจะหลับอยู่แล้ว
จากนั้นก้อออกเดินทางไป อ.บางสะพาน คืนนี้พวกเราต้องนอนที่ฝั้งก่อน
แล้วตอนเช้าค่อยข้ามไปเกาะ ตลอดทางก้อเมาท์กะมู่ จนหลับกันไปข้าง
  30 - 12 - 05
ก๊อกๆ เสียงมิเย่มาเคาะประตู บอกว่าตื่นได้แล้ว เรือออกเก้าโมงครึ่ง
เท่านั้นแหละ แต่ละคนก้อรีบกันเลย เพราะว่าตอนนี้เก้าดมงแล้ว
น้ำมะได้อาบกันล่ะค่ะ แปรงฟัน สะพายเป้ ขึ้นเรือสปีด โบ๊ต
มู่หน้าสู่เกาะทะลุแสนสวยทันที หาดทรายสีขาวสะอาด
น้ำทะเลสีเขียวใสเห็นปะการัง ครั้งนี้เปนครั้งที่สามแล้ว
ที่ได้มาเที่ยวเกาะทะลุ แต่ละครั้งที่มานั้น ก้อฟรีทุกครั้งคร่า
ดีช่ายมะล่ะ พอถึงเกาะหลายๆ อย่างเปลี่ยนแปลงไป
เกาะดูเจริญขึ้นมาก แต่ว่าที่เหมือนเดิมคือ ทะเลที่รักนั่นเอง
พวกเรานอนกันที่บ้านหลังที่เก้า หลังใหญ่ มีสี่ห้องนอน สี่ห้องน้ำ
พอเก็บของกันเสร็จก้อไปกินข้าว แล้วเตรียมตัวทามงาน
ใช้แรงงานกันไป เตรียมงานสำหรับคืนพรุ่งนี้ งานจัดที่อ่าวใหญ่
ก้อทามงานกันไปวิ่งลงทะเลกันไป หนุกหนานๆ
31 - 12 - 05
วันนี้ตอนเช้ามีดปรแกรมไปดำน้ำค่ะ พอตื่นทำไรเรียบร้อย
ก้อเดินไปที่อ่าวใหญ่เพื่อขึ้นเรือไปดำน้ำกะนักท่องเที่ยวที่มา
คราวนี้ได้ขึ้นเรือสองชั้นด้วยแหละ พวกเรามะรอช้าปีนขึ้นชั้นบน
รับแสงแดดยามเช้ากันทันที หยั่งงี้มะให้ดำได้ไงเนี่ย
แหม...มาเที่ยวทั้งทีมัวแต่กลัวดำก้อมะสนุกอ่ะดิ้เน๊อะ
ดำน้ำดูปะการังกันสวยๆ ปลาเย๊อะมาก พอโดดลงไปนะ
ปลาเปนร้อยตัวก้อว่ายมาอยู่รอบๆ ตัวเลยอ่า น่ารักและก้อสวยม๊าก
จากนั้น ก้ออาบน้ำกินข้าวแล้วไปเตรียมงานที่อ่าวใหญ่
งานของเราจัดในรูปแบบสบายๆ เปนกันเอง มีร้องเกะด้วย
พวกเราขุดทรายที่หาดเปนร่อง เปนคำว่า...
Happy New Year 2006
แล้วปักเทียนลงไปตามแนวร่องที่ขุด พอจุดไฟแล้วจะสวยม๊าก
งานเริ่มเวลาสามทุ่ม พวกเราทุกคนใส่หมวกซานต้าคอส
น่ารักโคตร...อิอิ งานนี้มีพี่ไอและมิเย่รับหน้าที่พิธีกร
ภาคไทยและอังกฤษ งานทุกอย่างเริ่มไปได้ด้วยดี
พอใกล้เวลาที่จะ countdown ตื่นเต้นอ่ะ
พวกเราก้อไปเตรียมโคมที่จะปล่อยให้กับแขก
อีกพวกก้อไปเตรียมจุดพลุ พอนับ ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง...
เสียงพลุก้อดังขึ้น ทุกคนเฮฮา ร้องดีใจกันใหญ่
ที่ใบหน้าของแต่ละคนนั้น มีแต่รอยยิ้ม รู้สึกดีจังที่อย่างน้อย
เราก้อได้เปนส่วนในการสร้างให้ใครหลายๆ คนได้มีความสุข
และเราก้อมีความสุขด้วย เหอะๆ ถึงแม้ว่าปีนี้เปนปีแรกที่มะได้กลับบ้าน
หลังจากนั้นทุกคนร่วมกันปล่อยโคมสี่สิบเก้าโคมที่เราเตรียมไว้
โคมแต่ละอันค่อยๆ ทะยอยกันลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าเปนแถว
สวยอย่าบอกใคร ต่างคนต่างอวยพรกัน ทั้งที่มะมีใครรุจักกันมาก่อน
เปนภาพที่น่าจดจำเจงๆ วันนี้ถือว่าเปนการเริ่มต้นปีใหม่ที่ดีจริงๆ
 01 - 01 - 06
Happy New Year 2006 สวัสดีปีใหม่นะคะทุกๆ คน
วันแรกของปี ถึงจะตื่นสายเพราะเมื่อคืนเลิกดึก
แต่วันนี้เค้าก้อตื่นมาพร้อมกับรอยยิ้ม...อิอิ
และอากาศที่แสนจะเย็นสบาย ท้องทะเลที่สวยงาม
วันนี้จะกลับแล้วอ่า พี่พัฒบอกว่ากินข้าวเที่ยงเส็ดก้อกลับแล้ว
พอเสร็จก้อขึ้นเรือโบกมือลาเกาะแสนสวย และคิดว่ายังไงก้อต้องมาอีก
มาฟรีด้วย เหอะๆ พอถึงฝั่งก้อตกลงกันว่าจะกลับหัวหิน
นอนที่คอนโดพี่เผ่าที่หัวหินซักคืน แบบว่าพวกพี่แกจะเที่ยวกันอ่ะนะ
เฮ้อ...น่าเบื่อพวกคุณพี่หัวงู เจงๆ คืนนี้ทามเอาคอนโดพี่เผ่า
เล็กไปเลยอ่า นอนเรียงกันเปนตับเลย แทบมะมีที่เดินเลยค่ะ
  คิดถึงทุกคนที่บ้านเลยน้าค้า ปีนี้มะได้กลับไปฉลองปีใหม่ด้วยเลยอ่ะ คิดถึงพี่แจมสุดสวย พี่มายด้วย พี่ท่องเที่ยวทุกคนเลยน้าค้า คิดถึงเพื่อนที่สาธิต และก้อพิบูลมากเลยน้า ถ้าว่างคงได้เจอกาน Countdown ปีนี้ได้ทามอะไรแบบที่มะเคยทามมาก่อนด้วย...อิอิ
|
|
||||||||||
プライベート メッセージの送信
RSS の取得
このスペースを紹介
Live.com に追加
つながりに追加
アラートにサインアップ
|
|
